चाळ हे नाव समोर आल्यावर आपल्याला एका तीन ते चार मजली इमारतीत शंभर खोल्या आणि प्रत्येक खोलीत राहाणारे एक कुटुंब असे चित्र मनात येते...या गोष्टीत पण तेच चित्र आणि त्यातल्या घटना थोड्या वेगळ्या प्रकारे मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे...
"चिंटया, दरवाज्यातून सकाळ पेपर आण रे, साला हे इलेक्शन पुन्हा तोंडावर आलेत काय होणार ए कुणास ठाउक?", सदाभाऊ ओरडले...
"अहो बाबा त्या इलेक्शन च काय घेउन बसलात, माझ्या शाळएची फी भरायची आहे त्याच बघा काहीतरी.", चिंटया रागाने उत्तरला...
"कारटया बापाला शिकवतोस? चल मधल्या खोलीत जा..." सदाभाऊ चिडून म्हणाले, "साले आजचे कारटे फारच माजले आहेत"..
सकाळ ची वेळ होती सर्व बायका चाळी समोर आणि आपल्या अंगणा समोर झाड़ू मारून सडा टाकत होत्या. पाण्याचा Tanker आला होता आणि रांग लाउन सगळ्यानि पाणी भरले होते..
काही बदमाष कार्टी आपला नंबर लवकर लागावा म्हणून पाणी भरणारया आज्जीना घरी फ़ोन आला आहे असे सांगुन घरी पाठवत होते आणि रांगेत समोर जात होते...
सगळी माणसे सकाळी सकाळी पेपर वाचत आणि चहा पीत सरकारी गोष्टिंबद्दल गूढ़ चर्चा करत बसले होते..
राजेशला चांगली नोकरी लागली होती नवी मुंबई मधे म्हणुन अत्रे फॅमिली चाळ सोडून जाणार होती...
"राजू अरे कधी आवरणार सगळ?? जायला उशीर होतो आहे रे.." राजेशची आई म्हणाली..
"अग हो आई सगळ बांधून ठेवल आहे लवकरच निघू" राजेश म्हणाला..
मोठा ट्रक चाळीत आला आणि त्यात राजेशने बांधून ठेवलेले सर्व पोते टाकले. चाळीत चर्चा चालू झाली की कोण येणार अत्र्यांच्या खोलीत रहायला?.. तेवढ्यात घरमालक आला आणि त्यानी अत्र्यांची खोली दोन कॉलेज च्या दिसणा-या तरुणाना दिली...
खरे काका नि विचार्फुस करावी म्हटल आणि ते त्या दोघांकडे गेले...
"का रे मुलांनो तुमचे नाव काय आहेत? आणि तुम्ही काय करता?" खरे काकानी विचारले
"मी सलीम आणि हा शेरू.. आम्ही कॉलेज मधे आहोत काका!!" सलीम म्हणाला.
थोड्या वेळ सर्व विचार्फुस करुन खरे काका गेले.. त्यानी ती बातमी सर्व चाळीत पसरवली..सलीम आणि शेरू दोघेही गुंड होते असे प्रथम दर्शनी दिसत होते... तरीही घरमालकाने त्याना राहण्यासाठी जागा कशी काय दिली असा मोठा प्रश्न सर्वांच्या मनात आला होता....
मग संगंमतानी सर्वानी निर्णय घेतला की जास्त पैसे खाऊ घातले असतील मग काय कोणीही घरमालक थोडेच मागे पुढे पाहतोय... ते दोघे अत्र्यांच्या खोलीत राहू लागले ... कधीही यायच कधीही जायच. काहीही करायच .. चाळी तले सर्व लोक फारच त्रस्त झाले होते .. सर्व जण फारच रागात आले होते ...
सर्वानी ठरवले की ह्याची तक्रार घरमालकाकडे करावीच लागेल...
सर्व छोटी मंडळी एकत्र आली आणि त्यानी सलीम आणि शेरू च्या खोलीतल्या खिडकीतुन डोकाउन पाहिले... आणि चिंटया जोरात ओरडला "अरे बॉम्ब आहे त्यांच्या घरात!!! "
क्रमशः...
"राजू अरे कधी आवरणार सगळ?? जायला उशीर होतो आहे रे.." राजेशची आई म्हणाली..
"अग हो आई सगळ बांधून ठेवल आहे लवकरच निघू" राजेश म्हणाला..
मोठा ट्रक चाळीत आला आणि त्यात राजेशने बांधून ठेवलेले सर्व पोते टाकले. चाळीत चर्चा चालू झाली की कोण येणार अत्र्यांच्या खोलीत रहायला?.. तेवढ्यात घरमालक आला आणि त्यानी अत्र्यांची खोली दोन कॉलेज च्या दिसणा-या तरुणाना दिली...
खरे काका नि विचार्फुस करावी म्हटल आणि ते त्या दोघांकडे गेले...
"का रे मुलांनो तुमचे नाव काय आहेत? आणि तुम्ही काय करता?" खरे काकानी विचारले
"मी सलीम आणि हा शेरू.. आम्ही कॉलेज मधे आहोत काका!!" सलीम म्हणाला.
थोड्या वेळ सर्व विचार्फुस करुन खरे काका गेले.. त्यानी ती बातमी सर्व चाळीत पसरवली..सलीम आणि शेरू दोघेही गुंड होते असे प्रथम दर्शनी दिसत होते... तरीही घरमालकाने त्याना राहण्यासाठी जागा कशी काय दिली असा मोठा प्रश्न सर्वांच्या मनात आला होता....
मग संगंमतानी सर्वानी निर्णय घेतला की जास्त पैसे खाऊ घातले असतील मग काय कोणीही घरमालक थोडेच मागे पुढे पाहतोय... ते दोघे अत्र्यांच्या खोलीत राहू लागले ... कधीही यायच कधीही जायच. काहीही करायच .. चाळी तले सर्व लोक फारच त्रस्त झाले होते .. सर्व जण फारच रागात आले होते ...
सर्वानी ठरवले की ह्याची तक्रार घरमालकाकडे करावीच लागेल...
सर्व छोटी मंडळी एकत्र आली आणि त्यानी सलीम आणि शेरू च्या खोलीतल्या खिडकीतुन डोकाउन पाहिले... आणि चिंटया जोरात ओरडला "अरे बॉम्ब आहे त्यांच्या घरात!!! "
क्रमशः...
No comments:
Post a Comment