Tuesday, March 15, 2011

पाऊस पडत आहे हो ....

हो आज पाऊस पडत आहे.... पाउस म्हणजे आपल्या जीवनातील एक सुखद अनुभव असतो... सर्वांच्या आयुष्यात एकदातरी असा अनुभव असतोच असतो... 

आज जेव्हा पाऊस पडत होता खूप काही विचार मनात आले होते त्यातील काही इथे मांडत आहे...

एके दिवशी रस्त्याने पावसात कडे कडे ने जाता जाता मला एक छोटा मुलगा दिसला... तो फारच भिजलेला होता, तरी पण खाली पाहून सरळ काहीही झाले नाही असा चालला होता... 

नुकताच शाळेतून आलेला असावा कारण दप्तर पाठीवरच होत.. मुलगा छोटा पण दप्तर फारच जड होते... दप्तर पूर्णपणे भिजले होते पण त्याची काळजी त्याला नव्हती...

आयुष्यात पहिल्यांदाच वर्गातून काढून टाकले असेल असा त्याचा चेहरा बोलत होता.... मी आपलं विचार्फुस करावी म्हणून त्याला विचारले , "काय झालाय रे मुला?? तुला काही प्रोब्लेम आहे का??"

तो म्हणाला, "दादा, माझी आई मला घ्यायला आली होती पण काहीतरी खरेदी करताना मी बाहेर आलो आणि माझा रस्ता चुकला, आता मी काय करू कळत नाहीये..".. त्याच्या छोट्याश्या डोळ्यातून अश्रू फुटले... 

त्याच्या चेहरा पाहून मला त्याची मदत करावी वाटली... मी त्याला एका झाडाखाली पावसापासून वाचवण्यासाठी नेले... तो शांतपणे आला, पण रडताना पण तो  विचारात खूपच बुडून गेला होता... आईवाचून त्याला राहवेना... 

मी विचार केला की आता याला काय बोलावे आणि कुठे घेऊन जावे??

तेवढ्यात माझ्या डोक्यात दिवा पेटला... ह्याला आपण त्याच्या शाळेजवळ घेऊन जावे तिथे त्याची आई वाट पाहत असावी... मी त्याला शाळेचे नाव विचारले, "सेंट थोमास Aquinus school" त्याने उत्तर दिले...

मी म्हणालो ही शाळा तर माझ्या घराबाजुलाच आहे.... पाउस थोडा कमी झाल्यावर मी त्याला घेऊन शाळेच्या दिशेने चालायला लागलो...

त्याची आई शाळे जवळच वोचमान ला विचारात होती... मी तेवढ्यात त्याच्या आईला म्हणालो, "एक मिनिट काकू अहो हा तर तुमचा मुलगा नाही ना ?? " 

त्याची आई निखील निखील करत आली आणि त्याला कडेवर घेतले... 

मला माझे नाव ऐकून फार छान वाटले... मी काकुना म्हणालो की माझे नाव पण निखील आहे... त्या पण खुश झाल्या आणि मला धन्यवाद केला... मग त्यांचा निरोप घेऊन मी निघालो...

त्या दिवशी मला पण पावसात जावंस वाटलं... तेव्हा मनाला फार सुख आणि शांतता वाटली... :)

आयुष्यात किती योगायोग होतात.. नाही???  


असेच काही पावसाचे सुखद अनुभव असतात.... मनाला एक सुखद क्षण देऊन जातात....

लहान असताना मुले पावसाची आतुरतेने वाट पाहतात... त्याची कारणं पण फार आहेत...

एक म्हणजे शाळेला सुट्टी भेटते  दुसरे म्हणजे पावसात मस्तपैकी भिजता येते... "येरे येरे पावसा" हे गाणे म्हणता येते... बाकी कुठलाही विचार मनात नसतो...

घरी आईने मस्त कांदाभजी केली असतात... tv  वर match  चालू  असते सचिन शतक मारत असतो...
अजून काय काय... वा पाउस फारच छान असतो...

पावसामध्ये सर्वाना एक गाणे तर आठवतेच आठवते ... राज कपूर साहेबांचे प्यार हुआं इकरार हुआं....
ते गाणे ऐकून आपण सुद्धा आपल्याला आपली नर्गिस कधी भेटेल याची वाट पाहत असतो...

पण पण पण ... पावसाचे काही  वाईट अनुभव सुद्धा असतात .... आत्ताचाच अनुभव पहा... मुंबई मध्ये २६ जुलै ला जे झालं ते कोणाला तरी वाटलं होतं का??? पण तरीही जीवन हे चालूच राहिलं त्याच्यात कसलाही बदल झाला नाही... आता हे जीवन तर असच चालत राहील, खडतर प्रसंगात सुद्धा आपण खचून न जाता त्याचा एका स्मितहास्याने सामना करत रहावा.

पावसाची मजा लुटत राहावी आपले चांगले प्रसंग आठवत राहावे...

धन्यवाद,
निखील जोशी.

No comments: